اه و دوشباره 2
فوؤ
ایوارکی
اسا برانده بوئن جان
-تاچوم کارکونه
بی هیتا دس فیرا
بی هیتا واگیرا
– بینویس
شوروم خورا
کوه گوفان ِتیجی یا وئسینه
باد اساسی کونه
دیزا واوینه .
گلفا نوکون
ایسانِ چانچو قورقوشوم
چانچوکشا بئگاد. . . .
فوؤ
ایوارکی
زنگه رک ِصدا ویرسا
تو
نیسایی. 6 نوامبر2010 کلن – المان
واگردان
فروریخت /به یکباره /حالا هستی برهنه / درچشم انداز /بی هیچ صدای سوتی/بی هیچ همسرایانی/ بنویس/مه خود را/به تیزی قله های کوه می ساید/باد/بیقراری می کند/ بند جفت را.می برد./ فاصله میانداز/بارگران هستی/هستنده را ازپای انداخت. فرو ریخت/به یکباره/صدای هشدار برخاست/تو نیستی.
برانده=برهنه
برانده بوئن جان=برهنه شدن جان=هستی برهنه
واگیرا= رواج یافتن=پاسخ کفتن به صدا=همسرایی
گوف،گوفان=نوک وقله،قله ها
اساسی=بی قراری
دیز=جفتی که هم راه نوزاد می اید
گلف=فاصله
ایسان=بودن در جایی
چان=بار
قورقوشوم=زمخت
ایسان ِبار ِقورقوشوم=بارسنگین هستی
چانچو کش=کسی که بار را حمل می کند.
زنگه رک= درگذشته برای محافظت باغ از گزند پرندگان با قوطی حلب وچیز های دیگر وسیله ای درست می کردند وانرا به طنابی وصل میکردند وباگشیدن طناب سر وصدا راه می انداختند تا پرندگان بگریزند.
