توقا لوسمانا سرادایی
خیابانان ِ دیمه کنار
ابکناری بخاند
دریا دوزه کولان
بادا توشکه زنئده
 
ملاح عاشق را/راهی خیابان ها کرده ای/ (که)درمایه ابکناری بخانند/دزدان دریای /گره برباد می افکنند
 
کله مان
کو یا گنه ده
من وتو
دیوارا
 
کلمات/به کوه اصابت می کنند/ من وتو/به دیوار
 
بی تو
پا سوستا کونه شعر
برازه کشه
دوشاب خوری انگوشتا
شقا کونه
 
بی تو/ درنگ می کند شعر/روی پنجه های پا می ایستد/انگشت اشاره را/بلند می کند
 
 
فوؤ
ایوارکی
زنگه رک ِ صدا
ویرسا
تو
نیسایی
 
به یکباره فرو ریخت/صدای هشدار برخاست/تو/نیستی
 
تی دئن ِ ره
گاران ِ گاره سری
هوایا
هلاچین دودن
 
برای دیدنت/لالایی گهواره ها/به هوا/تاب می بندند
 
اه دوشباره  دوشانا
برگا بره چک نی شینم
باد ِ را ماله
خاکازه
تال ِ شیپور
کولکاله
 
اندوه برشانه/بر استانه در مینشینم/رد باد/ خاک الود /شیپور گل نیلوفر/کلافی پیچ درپیچ
 
کشکا بؤ باد
کورکی پیرانا
دونوسه
 
لوس شده است باد/ به دگمه پیراهن دختر/پیله کرده است
 
باد زوماره کشه
سیمبر دودک ِ بویا
شعر
نیویسه
سورخ ِ صؤب ِتلاکوته ونگا
باد جاروب می کند/بوی دود میدان را/شعر/ می نویسد/اوای بشارت را/درسرخی سپیده دمان
 
گؤرخانه وارش
هیستا گوده
زواله یا
روز
گلاگل
وئر زئنه
نام اویر کوگانا
 
بارش پس از تندر/خیس کرده است/نیم روز را/روز /ابستن/عبور میکند/از محله های گمنام
 
ابر  تول
را  چول
کراچئن ِ اواز
تام تول
 
ابر تیره/راه گل الود /اواز زنان شالیکار/ خاموش
 
ورف نامو ما
خیابان
سمساک ِ بویا دیهه
 
ماهی که برف نیامد(ماه یازدهم گاهشماری گیلانی ،مطابق خرداد وتیر شمسی)/خیابان/بوی زهم ماهی می دهد
 
ای کی نی شته یی تلار ِسر
شب ِ انبستی یا اورشینی
می سوسر روگایانا
پسا دن
 
ای که نشسته ای برخان ایوان/وغلظت شب را هم می زنی/روشنایی روخانه هایم را/پس بده
 
نیویسم باد
خاطران
بادِبان بدس
سوک ایسن
چله خانه چرسر
 
مینویسم باد/خاطرات بادبادک بدست/پابرجا می مانند/درمسیر محله چله خانه رشت
 

داره گؤزگا خو چیلیکا
وارگاده
امندان ِگؤزگا لیکا
سؤرخه صؤب ِتیرما سینزه

داروک حنجره اش را/برخزه های مرداب گسترانده است/درسپیده گلگون روز جشن اب پاشان

خالی ایتا واؤ بو د ِ هیچی
تک دکفته پیر مازو
اره کشان ِراسر

تنها اهی بود ودیگر هیچ/مازوی چیر تک افتاده/برسرراه چوبتراشان