شعر گیلکی

می ماره ره

 

چی سنگینه روخان کولان

بی تو

تاوسان ِالعطش

-زواله دم.

چی دم به تو یه رامته

بی تو

جه هره تا چاچک

جه چبنی

تا

دس ِباغ.

.

.

.

باد ایه وشه

سس

سرد

سرادا ابچینا دونوسه.

.

مرا تشتایه

اسمان بی گورتک

بی گورخانه وارشه.

 

واگردان به فارسی:برای مادرم

چه پر واهمه است کناره های رود/بی تو/به هنگام نیمروز تابستان.

چه درخود فرو رفته است راه تنیده شده /بی تو/ازپیش خوان ایوان تاپاشویه/از چینه تاباغچه/

باد می اید ومی رود/بی مزه/ سرد/ به زرورق رها شده پیله می کند

تشنه ام/اسمان بدون رعد وبرق/ بدون باران پس از تندر است.