ادبیات گیلکی
13هایکوی گیلکی کلمه ان تام توم نزندی کلمه ان اساسی کلمه ان قجقجکی تام توم تام . . . کلمات ساکت نمی شوند بی تابی کلمات/غلغلک کلمات/تام/تو م/تام...... دوبارده بیاد با ر د خیابان راکا سورخ روخانا. دوباره/بیاداوردخیابان/رودخانه سرخ تازیانه را. وانکوده بقچان سر نیشتمه درازه ساله ره تیرما سینزه نیویسم هشت هشت امیر ما بیس شیش ایسفندار مذ..... روی بقچه های باز نکرده مینشینم/برای این سال طولانی/روزهای ایام اعیاد و جشن را مینویسم-جشن اب پاشان/جشن مهر گان/ایام فرود فروهر ها اسمان- سبزه گمج دودده ک بویا دیهه. اسمان/دیگ سفالین سبز/بوی دود میدهد. ای فر باد ای پم خاک خاکا اورشینه باد بادا وانیشایه خاک. فری از باد/مشتی از خاک/خاک رادرهم میریزد باد/باد را نشا می کند خاک پیله چله پابرایه خیابان پابمایه چله ی بزرگ درراه است/خیابان در ماه بار نهادن است چی توند دووه دسان سر سبز اوخان. چه تند می دود روی دست ها/پژواک سبز. هله باقایده توب نوخورد تاریخ گردالو هنوز باندازه کافی تاب نخورده است/گردالوی تاریخ هوا مییان تی بو دره واگوده چوم. هوا از بوی تو اکنده است/چشمان گشوده. بابا خان پورد دوست خیابانا نا. رنگین کمان/پل بست /بروی خیابان ها. شب هیزار هیزار ستاره واورخانه. شب/هزار هزار ستاره/میاویزد. درچان دس شوب کشه کشه قوران خانه پرا دنئه. سوت دریچه ها/اغوش اغوش پروانه/پر می دهد. تی نام تام تولی روزان پنجره پوشت ایاز بافه. اسم تو/پشت پنجره سکوت روز ها/شبنم میبافد. 12 تو نیسایی 21 باد مست شب انبست باد مست/شب دراوج شبانه اش. 22 میچینه مزا تی گاب بزا اکن روزا ورفن روزا. نازا وسترون/گاوت زایید/درچه روزی/درخرداد-روزی که برف نیامد. تی رچه په سوکولانه سر ه کورا گیرمه. تی رجه په افتاب نیشستا وامجم شله وی داران کونه کوف. بولوار او دس کول پامالان پا کوبده له لی له لی خانده. پارکان خالی صندلن چو چراغ وارگانده. تی رچه.... کورچ مای۱۵۸۳.رشت برگردان. درپی تو/به سراغ خروس های جوان/می روم./درپی تو/غروب را می جویم/پای درختان بید مجنون./ درانسوی بلوار/جای پا ها/پا می کوبند/ لالایی میخوانند./ نیمکت های خالی پارک ها/مشعل می افروزند./درپی.... رم بوکوده اسبان پا صدا-کی بال داشتیدی.
نه سردی کی بنا بوم دیوار ور نه او ایوارکی ایژگیره کی مرا به راه دگاد هر روز افتاب نیشست نه رم بوکوده اسبان پاصدا کی بال داشتیدی
هیچی مرا بیاد نایه ایچی مرا با به صرافت دگانه الان شریر مایه می سییا پیرانا کوی بنام ؟
خیابان با تومان پرا شلان قوزه فزنه تا بیشمارم ایسکانی کی اینتظاری بکشم. جه انقلاب تا ازادی هیچی مرا بیاد نامو حتا تام تولی.
شریرما ی۱۳۸۸رشت . برگردان فارسی .صدای پای اسبان رم کرده که بال داشتند. نه/نردبام/که گذاشته بودم کنار دیوار/نه/ان فریاد ناگهانی /که مرا براه انداخت/هر روز/بهنگام غروب/ نه/ صدای پای اسبان رم کرده/که بال داشتند/هیچی/بیادم نمیاید/ چیزی/باید مرا به صرافت بیاندازذ/الان ماه شهریور است/پیراهن سیاهم کو؟/ خیابان باید /بره های شلوارش را/ تا بزند/تا/بشمارم/ایستگاه هایی را/که به انتظار ایستادم/از انقلاب /تا ازادی/هیچی بیادم نیامد/حتی/سکوت. برانده برگا برا چک بپا دارده روزا هنوزا فودارده فودارده اب کاکاینا کی خوشانه پایا دریا کوله کئخا وئسینده کس کسا دونبالا کونده.
می اویرا بوئن هیکی یا باور نامویی.دانسته دی هیا بزا بکاشته یمه،شناس هه دور و شرانمه-کی تا هه چن سال پیش گومارکله بو و اوشانی لا ونیم لا مییانی شالان جوخوفته دی- ناخبرکی ای جا بوشو کس م نوبوم. هنه خانی هیکی یا تا افتاب نیشست جوم جومه به دیل دنه کفت. مورده شور خانه دوسته نها بو. شفاخانه انا وامخته دی، بازون کلانترئ ن جا واورس دورس بوکودیدی.شب ده لاب انبستا بوسته بو،پوردان جیرا وامختن نشاستی. برهنه/بر استان در/بپا نگهمیدارند/روز را/هنوز را شلیک می کنند /شلیک می کنند/به مرغان دریایی که/پاهایشان را به کف امواج می سایند/و یکدیگر را دنبال می کنند. گم شدنم را کسی باورنمی کرد.میدانستندبچه همین جایم و اشنا به همین دور و اطراف-که تا همین چند سال پیش،بیشه زار بوده و جای قایم شدن شغالان-بی خبرپیش کسی هم نمی رفتم،به همین خاطربه دلشان تا دم دمای غروب هیچ واهمه ای راه نیافت. مرده شور خانه بسته بود.مریض خانه ها را گشتند،بعدا از کلانتری ها پرس وجو کردند. شب از نیمه گذشته بود،زیر پل ها رانمی شد جست. اوازا دن مرا تا اووجا دم ترا . . . دی وختانه . باد داران گوم گوما وازه گرده کوچانا قاچانا . ابر خایه فوداره جیگا بدا ساچمانا -دودک بویا کی تورا گوده داره درچه پردانا. . اوازا دن مرا تا بیدارا به می بی گود بی دودمان رم بوکوده اسبان پا صدا . . . جهان ایسا تاماشا اوازا دن مرا...
اسفندار مای1582.رشت فرابخوان مرا/تا/پاسخ ات دهم/.../دیر وقت است/باد پچپچه های درختان راپوشید/درکوچه ها/پنهانی/پرسه می زند/ابر/می خواهد شلیک کند/ساچمه های پنهان کرده اش را/به بوی دود/که/مستاصل کرده است/پرده های پنجره را./ فرا بخوان مرا/تا/بیدار شود/صدای پای اسبان رم کرده ی/بی دودمانم/.../جهان ایستاده/به تماشا/فرا بخوان مرا... وانکوده بوقچان سرنیشینم سوکولانه کوکوره کو نیویسم کلمه انا اوسه کونم دریا دیمان کوله کئخا بار بزه نید گورخانانا واتوره بار کونم نیشینم جختراشو کوگانه سیمبر بر سوکولانه کوکوره کو نیویسم.
رشت.اسپندارمای1582 کلمات را روانه/سواحل می کنم/که/خشم امواج را/بار بزنند/به اذرخش /هذیان/بار می کنم/می نشینم/درمیادین/محله های فراموش شده/برای خروسان جوان/قوقولی قو می نویسم. وانکوده بوقچان ور نیشتمه قاب قوروشان تاسییانی یا نیویسمه پیاده رو جومجومان رچم باروت بو دکفته کلمه ان موما هر روز پن جه بعد ظور بنه بر بوکوده جادان اب لاکویم هرروز پن جه بعدظور واموجه اوموجم اووجم هر روز پن جه بعد ظور کله چالان هیمه اتش خاکه یم باد را سر هر روز پن جه بعد ظور. دبکه یم هرروز پن جه بعدظور. ورپنمای۱۵۸۲ کنار بقچه های باز نکرده نشسته ام-برای غم غربت گوش ماهی ها می نویسم نشانه واهمه های پیاده رویم/مامای کلمات بوی باروت گرفته/ هر روز/پنج بعدازظهر/ لاکپشت جاده های سدومعبرشده ام/ هرروز/پنج بعد از ظهر/هزارپای جستجویم/پاسخ فراخوانم/ هرروز/پنج بعدازظهر/ خاکستر اتش هیزم اجاقم/در مسیر باد/هر روز/پنج بعدازظهر/ دبکه ام-چوبی برای انداختن چیزهایی که دورازدسترس است-هرروز/پنج بعدازظهر.. من قرماق سمساک بویا دایی همین خیابان بود بوی زهم می داد من نردبان را گذاشتم پای دیوار/تو/درسرت بود/چادری از مه/به دور کمرت بپیچی/ رودخانه ای از تازیانه ی سرخ بود/خیابان/ همین خیابان بود/یا جنگلی از دود و فلفل/نمیدانم/ تو/دگمه می دوختی/برای جامه اسمان/که درهمین محدوده /می چرخید/میچرخید/و سرنگون می شد./ من دست کردم درابهای پشت سد/ قلاب /درکنده/گیر کرد/ خیابان بود/بوی زهم می داد/ مه پشه بند خودرابر چید/زمین شبنم درختان را تکانید/اب بند ماهی های ابهای شیرین را/روانه دریاکرد /نردبان همان گونه نهاده است من/بفکر فرو می روم/تو/پشت دریچه مینشینی/ او/مینویسد،خطمیزند/ خوف،-خیابان/لرزش ناگهان،-خیابان/نرم شدن و شخم خوردن خاک،-خیابان/پزواک سبز،-خیابان. قرار بو قرار بو قراربو... وارشی کی نامو هیستا کونه واج واجابو خاطرا هتو خوره گرده گیج خوره سمرقند بو ارا. . . کوله کخا وئر زنه
پراخوت تاماشا. بارانی که نیامد خیس کند/خاطره پاره پاره را/همین گونه برای خود/پرسه گردی می کند/با بوی سمرقند/ از کف امواج عبور می کند/بروی موج شکن می نشیند/به تماشای کشتی ها. انگاره وانکوده بوقچان سر نی شتمه شاقوزداران تاسییانی یا نیویسم سازوناقاریه جوما بازار جونبانه دیلا،جونبانه دیلا،جان جان سیمبر و دیلبر و ذوق دیدار جونبانه دیلا،جونبانه دیلا،های جان جان تا ایم خون فوتورکه تی جولا پس چره نواستی تره بتانم گب زئن دورا بم لک دکفه تی گولا باز چره نواستی بتانم گب زئن هچین مراپرکانم،خیلی زماته،دوسه رچ ویشتر پیش شوئن نتانم، بازون شل اسب دکفته به چلافتین مانستان مانم .هرچی مرا سوقولتم می کله مییان خیلی چیزان دره، نانم چر ه هتوتا ایم بینیویسم مرا زوره سنگین گیره، می دس به لام.بم لال٬ اوتو کی عاشورپور خوانه.شب هیزارچی مره چاکونمه فرداگم توشکه یا واکونمه روز دینمه تی چومه پاچ کولا باز دینی بمه لال و به لب نتانم گب زئن.. .نانم مجید دانش اراسته چوتو هرچی سردس نیهه اونه جا ایتاداستان چاکونه. خیلی وقته هه تویم،هه الان مانستان خاستیم او کورکی داستانابینیویسم کی ای روز صوب شوندوبو ایداره،هندم هوندم بو کی فارسه ،ناخبرکی ایتا ماشین انه پا جیر ایسه، دوتا تازه تونگوله رک ماشینه جا بی جیر ایده کورکی رایا دوده ده انا گده، ان چی لیباس دوکودنه، اولچکه بی صاحابا چره ایبچه بی جیرتر ناوری،او گابگو چی یه تی توک و پرا ویسه یی،مگه تو پئر و مار ناری. کورکی قاقابه ،لالا به،لامابه، هه تو ایسه،نه تانه ایچی بگه،نایم کی تانه پا به گوروز بنه.هه تو ایسه هه تو ایسه هه توایسه هه تو ایسه هه توایسه......... . من تی مانستانم تو می مانستانی اخر چی واببه کار اکه بیمی سوبوکبار. دیا مای۱۵۸۳.رشت ا شعر اکبراکسیرشعر نی یه بفرما فوروز بی یا اقای صندلی. صندلی بنا راتینی دیمه کناربی نیشت بنا بوکود درچانه گب گبا چی ا ن تی امون دیرا بو دوخاد اوو اوو اورگاد اهای اوهوی هویه داران بونه سویه می ستاره بوشوکویه سینه سورخه ستاره سوبه چسبانه خوسینه سر بال بزه سنگینه فورشه کولا دوارست. روخانه اب بنا بوکود تی تی کودن تی امون دیرا بو ناخبرگی باد هسا شعرا جی پیتا دا فاکون چک پاچوک بوکود بی چاف و بی لابیل کولدومه توک تیجی یا ویوه ببرد تاوه دا ورف سری روزان چپر کوف بازون بنا بوکود داران ولگاولگی یا زرد سورخ کاروبا سورخاب کودن اسا با کورم کلاچم وامجم ا ای پرکاله خاک خاکه شیرستاره ا نا ماه ی خاب مین دوجینم تی امون دیرا بو. ایتا جه ا روزان 1582 توضیحات فورو.ز بیا. ارام بگیر راتینی. راه دیمه کنار. کنارگوشه درچان. دریچه ها گب گبه. همهمه چی ان. چیدن دیرا بو. دیر شد داران بون سایه. سایه پای درختان فورش کول. تپه های شنی دوارست. عبور کرد تی تی. شکوفه هسا . اکنون جی پیتا دا. جاخالی داد فاکون چک. کنارانبار پاچوک. چمپاته چاف. اب دهان کولدومه. خروس تیجی. تیزی چپرکوف. زیرپرچین بازون .بعد ولگاولگی. برگ دربرگی کورم کلاچم. کورکورانه وامجم. جستجوکنم پرکاله. تکه ای خاکه شیر.خاکستر دوجینم. سواکنم. تام تولی یˇ کلمه ان و نی نای نایˇ پاپوُن گارانˇ گاره سری یا باد برداندوبو وانورس وانورس ماه دوبو ورکانˇ زوزو پلنگˇ تین تیر اوشانانˇ رخشین خاب بو؟ خابه !!! نه، نه بنا نوبو بیداری تام تولی یˇ کلمه ان ببه، خابه نی نای نایˇ پاپوُن. شکنس صدا آمویی گیلˇ گوده واران به رادوبو پارتالانˇ تترانˇ ته تیاره ایور زمین دهن واکوده گوره خوله یˇ داغدان واقدان ای ور وا وی یه سیاپیچایان ژیویره. رو برداندوبو را و روبارا مُردال بوگوفتم بلگی هیذره هیتا هوتو نی یه کی نمایه نماستی؟ نه خاب نی بید گوزگاکانˇ ای ارد او ارد شریرما روزانˇ گورشاکایی گوا بید. گروازانˇ تیچی ابدو کشه ییدی صوما بجاره سنگˇ بست کوچانا شبنده روز دُره شر تا چوم کارکودی چه اُر چوره بجار. واز بو جه هر طرف ترسییم تا مشاجا کویانˇ توکالی اویر بید شوروم لا، هیتا چاو وش نخاندی را دواره کی هیتا رایا دونوبو تام تومی دینه اوشینگایا کی نانی یه. پاپُون سورخˇ پیرانˇ نی نای نایا باد برداندوبو تور توره. سیامای 1582 دیلمی.رشت توضیحات: گاران:گهوارههایند، مفرد آن«گاره» است. تام تولی، یا تام تومی: به معنای سکوت است و خاموشی. تام تولی یˇ کلمه ان: تصرف در نحو زبان گیلکی است،در گیلکی باید آن را"کلمه ان تام تولی" نوشت،اگر مراد سکوت کلمات است،این هنجارشکنی به منظور توسعه معنایی است. پاپُون:جامه هایند و پروانه ها،مفرد آن "پاپو" است. نی نای نایˇ پاپوُن: نیز هنجارشکنانه است،در ساخت گیلکی مضاف الیه قبل از مضاف میآید.یعنی باید نوشت: پاپوُن نی نای نای به معنای رقص جامه ها یا رقص پروانه ها .در اینجا این جابجایی هم تغییر سمت معنایی را دنبال میکند و هم جابه جایی در ساخت مقوله زبانی،یعنی اگر مراد"پروانه های رقصنده" باشد مقوله از نوع صفت و موصوف خواهد بود. گاره سری:لالایی است،همچنین گوشه ای در موسیقی آوازی گیلانی ورکان:"ورک" مفرد آن است،با نشانه جمع«آن» به گرگها معنی میشود. واژهای است باقی مانده از زبانهای باستانی پارسی و اوستایی تین تیر:عشوه و ناز است و در توسعه معنایی به«رجز خوانی» میرسد. تتران:باز کردن راه است با فشار و زور به نوعی هجمه است. ژیویره:فریاد جگر خراش است گوزکا:قورباغه ،داروک است،«آن» پایانی پسوند جمع ساز است. صومابجار:یکی از محلات قدیمی رشت است. گورشاکایی را از «گورش» گرفتم به معنای سوختن تا حد ذغال شدن است. شکنس را از مصدر شکستن به معنای شکستن به صورت اسم مصدر اوشانان:آنان، از ما بهتران، اجنه ها اوشانان رخشین: به معنای شکلک اجنه ها است، باید به صورت «رخشین اوشانان» نوشته شود، در این جابه جایی ابهام معنایی مورد نظرم بود.(اجنه های شکلک) اوشینگا: آشیانه،آشیانه گاه است.«یا» آخر آن ترکیبی است از «ی» حرف صامت میانجی بین دو مصوت و «آ»ی مفعولی، در اینجا مفعول «دری» یا «برایی» است. نانی یه: به گویش صومعه سرایی معادل فارسی «نهاده نیست،نیست» در رشتی «ننا» گفته میشود. توکالی: در گویش دیلمی(سیاهکلی) به معنای قلّه و نُک است، در مناطق دیگر به آن «توک، لچه، کولسکی» میگویند. ته تیاره: تدارک، تهیه شریر ما: ششمین ماه تقویم گیلانی است، معادل شهریور ماه شمسی که از 15 دی ماه شروع میشود تا 14 بهمن ماه ادامه دارد. واگردان : باد لالایی گهواره ها را با خود میبرد،بدون پرسشی / ماه بود زوزه گرگها رجزخوانی پلنگ / شکلک اجنه ها (اجنه های شکک) / خواب بود؟ /خواب است !!! / نه، نه / قرار نبود بیداری سکوت کلمات باشد (یا کلمات سکوت باشد) / خواب است جامه های رقصنده (پروانه های رقص)/ صدای شکستن میآمد / بارش گلوله های گل / تدارک هجمه خناثان رهگذر / در یک طرف زمین دهان باز کرده بود / سوراخی تاریک از کلماتی بیهوده / در طرف دیگر / شیون باد / و ضجه ی گربه های سیاه / راه وُ رودخانه سرشار از مُردار بودند / گفتم شاید هیچ ذره ای هیچکدام همانگونه نیستند که مینمایند / می نمایاندند؟ / نه / خواب نبود صدای باران خواهی داروکان / سوختگی روزهای ماه شهریور گواه بود / تیزی بیلها، خمیازه میکشند شبانه روز / در کوچه های سنگفرشی صومعه بجار / دور و اطراف تا چشم کار میکرد، لم یزرع. مزارع آیش نشده / باز بود از هر طرف / میترسیدم از تماشا / قله کوهها گُم بودند در میان مه / هیچ چاووشی برای هیچ عابری که در هیچ راهی، راهی نبود نمیخواند / سکوتی نبود در آشیانه ای که نبود / رقص پیراهن های قرمز پروانه ها را باد با خود میبرد / پاره / پاره کلمه مان،تاریکی و تامتولی اوجور دوخان کی نه پنجره بیشتاوه نه پرچین را و راشی ن خوشانه رایا بشن. تازه واش خایه سوسوبزنه یانزنه باد وشتن کولکه تانوده باباگندمه راته مویا. مرادوخان اوجورکی گازبزه سب پوتارا دوخانه صندلی رادوارا. اوجورکی زمینه پرپره نارنج داره بهارا. دوخان مرا. صدایم کن/انگونه صدایم کن/که/نه پنجره بشنود نه/پرچین/راهها و راه چه ها/راه خودشان رابروند/علف تازه/می خواهد سوسوبزند/یانه/رقص باد/گره نیاندازد/به موهای صاف/بلال/صدایم کن/انگونه که/سیب گاز زده/مورچه راصدامی کند/صندلی رهگذر را/انگونه که/دامن زمین/شکوفه های نارنج را./صدایم کن. بادبامو ابرانا دورشین باورد اسا بی چتر بی کرجی ای تا کول اوازا تا کونم هه صیقلان روباره لسمه لسمه پوردسرایسم دریا غرقابو مالانه تذکرا ورق زنم یاکی اسمانه کوتاه واو چش پرا هه دوره شر ای تاپرچینه اجاردوده توک وارگانم بازون شم قاب قورشانه خابا اورشینم . . . نانم بلگی بشم هیست سطرانا فوتوکانم. بارانی که می خواست چندسطرپایین ترببارد/بادامدوابرهارادرهم ریخت/حالا/بدون چتر/بدون قایق/موجی از اواز راتا می کنم/روی همین پل لرزان رودخانه صیقلان می ایستم/وگذرنامه ماهیگیرهای غرق شده راورق می زنم/یاکه/دامنه کوتاه شده اسمان رادرهمین نزدیکی ها/روی نک تیرک پرچینی می اویزم/بعدمی روم/خواب گوش ماهی هارا هم می زنم/.../نمی دانم شایدبروم /سطرهای خیس رابتکانم.
برای بیزنس واین حرف ها نرفته بودم.رفته بودم که سبک سنگین کنم و ببینم چگونه باید دوباره -تن-به کوچ دهم.اری -کوچ-بچه ها.دوتا پسرهای من در المان بدنیاامده اند.بزعم من در غربت وباتصمیم من به سرزمین ابا اجدادی برگشتند.دران هنگام سن وسال شان انقدر نبودکه این-چیز-ها را بفهمند<غربت.سرزمین ابا اجدادی>حالا می فهمند ومیگویند-ما اینجاچه میکنیم.اینجا کجاست-.
بااین سوال اشنایم.درتمامی ان سال هادرانجا-18سال-با ان کلنجار رفتم.فکر میکردم به ان پاسخ دادم...........
حال وحوصله ی نوشتن ندارم.مجموعه ای ازشعرهای ماه های اخیررابا نام-رم بوکوده اسبان پاصدا کیبال داشتیدی-صدای پای اسبان رم کرده ای که بال داشتند.
یک جا درهمین جا دراختیارتان خواهم گذاشت.
همچنین مجموعه ای ازداستان هایم را که نزدیک به یکسال است دراداره ارشاد خاک میخورد وشریرما جیجاکه ورزان-ورزاهای زخمی ماه شهریور-نام داردتقدیم تان خواهم کرد.
و یکمجموعه از شعرهای هایکویی گیلکی به نام <دریا اوشا نانه بویا دیهه>دریا بوی اجنه می دهد.
باقی بقای تان.
1
باد
دباخت
باد
خوره
کا.
باد/باخت/به پرنده ای کوچک.
.
2
باد دسادسی
بادبانان
رخاصی.
دست افشانی باد/رقص بادبادک ها.
3
گرمش
اب انگاره داره.
بادگرم/درتدارک وتهیه است.
4
روخان اب
اواز خانه
دریا
اوشانا نا بویا دیهه.
اب رودخانه/اواز می خواند/دریا بوی اجنه ها را می دهد.
5
یالمند یال
همه تا خال
سبزه اوخان.
یال رنگین کمان/سرتاسر/انعکاس سبز.
6
بابا خان تیرکمان
شاله کولا
شب پاسی.
رنگین کمان/شب ختنه سوران/قارچ.
7
اب تون تاش
سپلان سیمساک
بواش بواش.
شتاب اب/تشویش/ ماهی حرام-اردک ماهی -.
8
پا صدا اوخان
اوشانانه
اوروش واروش.
انعکاس صدای پا/سوگ سرایی/انها- اقایان -
9
دور و نزدیک
دس شوب
گب گبه
گلف
سنگین
سوکولان ابدو.
دور و نزدیک/صدای سوت/پچپجه / شمرده شمرده/ خمیازه خروسان جوان.
10
ترسانا
ویرسم.
درچه پوشت
پا ما لان
-یار دبستانی یا - خانده.
ترس خورده/بر می خیزم/پشت در یچه/جا پا ها/یار دبستانی را می خوانند.
11
توک به توک
سوک
شوئندبید
قاچانا
اسمانا
اب کاکا ئن.
نک به نک/مستقیم/می رفتند/پنهانی/در اسمان/مرغان دریایی.
خوریس خانه
خانه
خانه....
تونیستی/خروس می خواند/می خواند/میخواند...
13
جخترا دام
تو نیسایی.
فراموش کردم/تونیستی.
14
تو نیسایی
دارانا گوم گومه دره.
تونیستی/درختان درپچپچه اند.
15
پنجره واوه
نه تاریکی فی به
نه جوم جومه.
پنجره گشوده می شود/نه تاریکی فرو می ریزد/نه واهمه.
16
چبنی جیری
دونه
چیری.
زیردامنه ایوان/دوتا پرنده.
17
برانده ما
شوروم لا.
ماه برهنه/درمیان مه.
18
چیک چی
رنگ سومات ناره
ورفن پساسی.
اشیا/رنگ بررخسارندارند/پس ازخرداد.
19
توپ دوخاندش
تونگا پورا کود
مایی
چک پر زیی.
انعکاس صدای توپ/تنگ اب راپر کرد/ماهی/دست وپا می زد.
20
من راشی
تو
تا تا
شی.
من.....راه/تو/تا انتها/می روی.
من شوروم ویچه خو پشداما
سردی یا بنام دیوار سر زیمین داران شی یا را بزه
تو پندام
تی سر دوبو سیم پره کانا وسس سوفا
شوروم چادرا اوسه کوده دریا خازی
دوه دی تی کمر سردی هتونها
ابر بئسا تاماشا
راکا سورخه روخان وافکرا شم
خیابان تو
نیشینی درچه پوشت
خیابان بو
یاجنگله دود و گرمالت. اون
نانم نیویسه خط زنه
اوخوس خیابان
تو اوپرک خیابان
پولوک بودوختی اوران خیابان
اسمان انگاره ره سبزاوخان
کی خیابان
هه هنده شر
گردسی
گردسی ورفن مای 1582
فوگوردسی.
من
دس دوکودم پنداما
واکفت کوندیا
خیابان
بیدارا به صدا
ماه
تول ابرانا
جی پیتا ده
باد
فلاکانه
خاطره خاکه یا
پورد
روخانه اب رازا
واشکافه
چی چی نن توکاپره
تاسییانی چره سر بی نیشینه.
دوره شرانه روشنی
مرا
ترا
فاره سانه
قراربود/بیدارشودصدا/ماه/ابرهای سیاه را/دور بزند/باد/خاکسترخاطره را/بتکاند./
قراربود/پل/راز اب رودخانه را/بشکافد/گفت وشنود گنجشکان/بر کمین دلتنگی/به نشیند./
قراربود/روشنی دور دست ها/مرا/بتو/برساند./
قراربود...
ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت
9:26 توسط مسعود پور هادی | |
چندهفته ای نبو دم.تازه ازسفربرگشته ام.نه
نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت
18:35 توسط مسعود پور هادی | |
دریا اوشانانا بویا دیهه
نوشته شده در سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت
20:24 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت
9:32 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در پنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت
14:11 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در جمعه سی ام مرداد 1388ساعت
0:2 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در جمعه نهم مرداد 1388ساعت
17:30 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در شنبه بیست و هفتم تیر 1388ساعت
0:37 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم تیر 1388ساعت
0:50 توسط مسعود پور هادی | |
هه خیابان بو سمساک بویا دایی
نوشته شده در یکشنبه هفتم تیر 1388ساعت
15:42 توسط مسعود پور هادی | |
قرار بو
نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم خرداد 1388ساعت
23:22 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در پنجشنبه هفتم خرداد 1388ساعت
16:30 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت
16:46 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388ساعت
14:25 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت
12:56 توسط مسعود پور هادی | |
داران ولگاولگی یا سورخاب کودن
نوشته شده در جمعه یازدهم اردیبهشت 1388ساعت
23:41 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388ساعت
20:48 توسط مسعود پور هادی | |
نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت
7:18 توسط مسعود پور هادی | |
دوخان مرا
نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت
14:18 توسط مسعود پور هادی | |
وارشی کی خاستی چن تاسطر بی جیرتربواره
نوشته شده در دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت
13:8 توسط مسعود پور هادی | |


